Wychowanie w teorii

Choć nasz świat pędzi w szalonym tempie , jesteśmy zapracowani i zabiegani , jest coś, co warto zrobić dla samych siebie, naszych dzieci i wspólnej relacji – regularnie spędzać “specjalny czas” z dziećmi . Na pewno już spędzacie dużo czasu ze swoimi pociechami, jednak ten zaplanowany specjalny czas jest nieco inny niż ten “zwykły”. Zapędzeni w pracy i w domu, często mówimy do dziecka: “Nie mogę teraz, jestem zajęta”. Zamiast […]

“Niektórzy rodzice są życzliwi, ale nie są stanowczy. Inni są stanowczy, ale nie są życzliwi.” Często wahamy się między jednym a drugim. Pozytywna Dyscyplina podkreśla również jak ważne jest, aby być życzliwym i stanowczym jednocześnie. Co to w ogóle oznacza? Poprzez życzliwość okazujemy szacunek dziecku. Poprzez stanowczość okazujemy szacunek dla siebie samych i dla wymagań sytuacji. Postawa rodzica powinna być życzliwa dla dziecka i stanowcza dla problemu!“Widzę, że jesteś zła i jednocześnie nie chcę, żebyś tak mówiła!”“Kocham

Poszukując rozwiązań, dziecko kształtuje cenne kompetencje życiowe, które będą bezcenne w dorosłym życiu i pracy. Za każdym razem, gdy napotka trudność, nie popadnie w bezradność i frustracje, tylko z automatu nastawi się na obmyślanie strategii, jak sobie z nią poradzić.A Ty, którą strategię wybierzesz w wychowaniu swojego dziecka ? Pozytywna Dyscyplina jest nurtem wychowawczym, który nie uznaje kary za efektywną strategię, z uwagi na jej negatywne skutki w długofalowej perspektywie. Kara polega na rozgrzebywaniu tego, co się

Czy kary działają?Cóż, trzeba to przyznać: kary są SKUTECZNYM narzędziem wychowawczym.Nałożenie na dziecko kary, skutkuje przerwaniem niepożądanego zachowania, całkowitym wyeliminowaniem tego zachowania lub zmniejszeniem ryzyka jego powtórzenia.Dlaczego, zatem, grzmimy: STRZEŻCIE SIĘ KAR?Ponieważ:– efekty wychowania oceniamy w perspektywie DŁUGOFALOWEJ. Kara przynosi natychmiastowy efekt „tu i teraz”, ale w przyszłości dziecko ponosi same koszta (m.in. podporzadkowanie, uległość, brak asertywności, brak pewności siebie, niedecyzyjność, lęk przed podejmowaniem wyzwań,

Podczas jednego z live na grupie fb: „Siadaj, opowiadaj”, zwracałyśmy uwagę na duże znaczenie zadawania dzieciom otwartych pytań zamiast wydawania poleceń. („Jak myślisz, dlaczego nie pozwoliłam Ci bawić się nożem?” zamiast: „Nie wolno ci dotykać noża!”) Pytania, w przeciwieństwie do nakazów, nie generują oporu dziecka i zachęcają do współpracy. Co więcej, odpowiedź wychodzi od dziecka, nie jest mu narzucona jako pewnik do przyjęcia, więc daje dziecku poczucie kontroli, znaczenia i tego, że jest ono ważne. Pytanie jest sformułowane

Strategię czterech kroków do współpracy z dzieckiem doskonale obrazuje znana większości rodziców scena, gdy nasze dziecko nie chce opuścić placu zabaw. Bawi się w najlepsze na zjeżdżalni, a my chcemy już iść. Dziecko mówi nasze ulubione “Nie”. Ludzie patrzą, a w nas powstaje myśl: “Jakbym była skutecznym rodzicem, to umiałabym ją/go zmusić do wyjścia teraz” albo: “Co za dziecko? Bokiem wychodzi mi to całe bliskościowe podejście!” Te myśli nakręcają naszą złość

Poczucie wartosci –  mój stosunek do siebie jako człowieka.  W zależności od tego, co mówią rodzice i co robią rodzice, dziecko może wykształcić zdrową lub szkodliwą opinię o sobie samym. To duża odpowiedzialność i jednocześnie ogromna możliwość. Zdrowe poczucie wartości sprawia, że czujemy się wartościowi, nie dlatego, że coś zrobiliśmy tylko dlatego, że jesteśmy (Juul).  Poczucie wlasnej wartosci składa sie z wiedzy o sobie (swiadomość samego siebie, umiejętności, myśli, potrzeb) i akceptacji siebie (na ile akceptuję

Cytując J. Nelsen: “Zbyt często mówimy dzieciom, co się stało, co jest nie tak, jakie są przyczyny, jak dziecko powinno się zachować i czego powinno się nauczyć i co powinno w związku z tym zrobić. Zamiast wydobywać wiedzę z dziecka, dorośli usiłują ją w nie włożyć i dziwią się, że niczego się ono nie uczy”. Nadopiekuńczość, wyręczanie, rozpieszczanie często gości w naszym domu. Niestety robienie za dzieci rzeczy, które potrafią zrobić same, sprawi, że dzieci zbudują przekonanie,

W praktyce wychowawczej NIE istnieje jedno, uniwersalne narzędzie, które rozwiąże każdy problem, każdego człowieka. Istnieją jednak pewne uniwersalne, ogólne zasady, którymi warto się kierować w ferworze walki z trudnościami wychowawczymi. Zebrane “do kupy” tworzą swoisty czarodziejski klucz uniwersalny, czyli narzędzie, które pozwala nam ustalić ramowy plan działania antykryzysowego. Dzięki niemu, będzie nam łatwiej nie poddawać się w poszukiwaniu rozwiązania. Warto pamiętać, że nasze strategie

Alicja Gola, Edukatorka Pozytywnej Dyscypliny: Nie zmuszajmy dzieci siłą, do wykonywania naszych poleceń. Są inne sposoby, na to, by kształtować ich zachowanie. Wychowanie polega na … szukaniu tych sposobów.  Czasem wymuszamy na dzieciach niektóre rzeczy odruchowo, nawet tego nie zauważając. Warto czasem zatrzymać się i przyjrzeć naszym codziennym aktywnościom. Wiem, że zmuszanie działa “tu i teraz”, dając natychmiastowy efekt w postaci zmiany zachowania dziecka. Jeśli dodamy szantaż typu: “Jeśli